Şengül Yiğit

BAYRAMLAR BAYRAM OLA

2009-09-20T22:09:00.002+03:00

Ana, bu bayram mı? . Aman çok ayıp
Çocukken gördüğüm bayramlar hani?
Mübarek elleri öpüp, koklayıp
Yüzüme sürdüğüm bayramlar hani?

Hani ya o özlem, hani ya o tad?
Ne dışım kaygusuz, ne içim rahat
Haftalar öncesi her gün, her saat
Babamdan sorduğum bayramlar hani?

Nur yağan geceler, gündüzler nerde?
Neşe paylaştığım öksüzler nerde?
Dost yollar, dost evler, dost yüzler nerde?
Huzura erdiğim bayramlar hani?

Kar çiçeğim solmuş kar yatağında
Can verir ırmağın dar yatağında
Arife gecesi yer yatağında
Üstüme serdiğim bayramlar hani?

Bayram demek takvimdeki yazı mı?
Bayram hasret, bayram ağrı, sızı mı?
Açıp yüreğimi, yumup gözümü
Özüne girdiğim bayramlar hani?

Bayram af günüdür, barış günüdür
Bayramlar rahmete giriş günüdür
Bayram, Hak menzile varış günüdür
Gönlümü verdiğim bayramlar hani?

Abdurrahim Karakoç

2009-09-06T15:36:00.003+03:00

Bu iftar sofrası sadece çocuklar için kuruldu

Sadece çocukların davetli olduğu bir iftar sofrasındayız. Kimisi Ramazan'ın başından beri her gün oruç tutmuş, kimi sadece o gün, kimi de tekne orucuyla katılmış bu güzelliğe. Her Ramazan'da birkaç kere sadece çocuk sesleriyle şenleniyor Şengül Yiğit'in evi.

10 yılı aşkındır geleneksel çocuk iftarı düzenleyen Yiğit, çocukların yüzünde açan gülücükleri görmenin her türlü zahmete değdiğini söylüyor. Yedi yaşındaki Elif Ayşe'nin yemeğin sonunda kendisini bekleyen annesine söylediği şu söz, çocukların memnuniyetini özetliyor: "Anne buraya taşınalım."

Sivil toplum kuruluşlarına danışmanlık ve eğitmenlik yapan Şengül Yiğit'in çocuk iftarı düzenleme geleneği, kızının kolejde okuduğu yıllara dayanıyor. Sadece kızının arkadaşlarını değil, yatılı okuyan bütün öğrencileri her Ramazan birkaç kez iftara davet ediyormuş. Kalan günleri de beşer onar gruplar halinde arkadaş ve komşularına dağıtarak, çocukların ev özlemini bir nebze gidermeye çalışıyormuş. Kızının mezuniyetinden sonra komşu, akraba, mahalle, arkadaş çocuklarını evinde iftara davet etmeye başlamış.

Çocukların 'Şengül Teyze'sinin evinde iftar menüsü onların en sevdiği yiyeceklerden hazırlanıyor. Önce besleyici bir çorba, ardından köfte, patates kızartması, pilav geliyor. Salatalar ve meyve suları da masada hazır. Çocukların birbirinden görerek şevkle yemeleri zaten bilinen bir şeydir. Bir de Şengül Hanım, bütün yemekleri överek, 'Senin için yaptım, bu çocukları güçlendirir, zekasını artırır.' diyerek sununca, özel ilgi ve sevgiden, güler yüzden, tatlı dilden mest olan çocuklar, müthiş bir iştahla tabaklarındakini bitiriyor. Meyve ve tatlıya da yer ayırıyorlar.

Yaşadığı sitede eski İstanbul mahallesi gibi herkesin birbirini tanıdığını, çocukların da kendisini çok sevdiğini ifade eden Şengül Yiğit, onlarla nasıl iletişim kurduğunu şöyle anlatıyor: "Çocukları birey olarak muhatap kabul edip ciddiye alıyorum. Çocuk gibi davranmıyorum. Konuşurken boy seviyelerine iniyorum. Bunu hiç ihmal etmiyorum. Bebek muamelesi hiç yapmıyorum. Çocukça bir dil kullanmıyorum. Her yaş grubuyla gayet güzel bir ilişkim var. Hepsinin Şengül teyzeleriyim. Gördüklerinde hatır sorarlar, ben de elimde ne varsa onlarla paylaşırım. Bu çocukların beni gördükleri zaman yüzlerinde açan gülücüklere layık olmaya çalışıyorum. Onlar benim için çocuk değil, melekler ordusu. Bu ordunun teyzesi, ablası olmak benim hayatta kalmam için beslenme kaynağım."

Çocuklara iftar sofrası kurmak Şengül Yiğit için geleceğe yapılmış en önemli yatırım. 'Aklı olan, yetişkinlere değil, çocuklara iftar verir.' demesi de bundan. Yıllar önce evine iftara gelen bir öğrenciden aldığı mesajı bunun delili sayıyor ve şöyle konuşuyor: "Eskiden yerlere örtüler serer, 30-40 kişiye birden sofra kurardım. Çok mutlu olurdu çocuklar. Geçen sene bir e-mail aldım. 'Şengül Teyze Almanya'da yaşıyorum. Evlendim, bir çocuk annesiyim. Sizden ev kadınlığı, annelik, teyzelik adına gördüğüm her şeyi yaşamaya çalışıyorum. Bunu bilip mutlu olmaya hakkınız var diye size yazıyorum.' demiş. Bu kadarını hak ediyor muyum, diye düşünüyorum bazen. Bu benim beslenme kaynağım. Her güne yüksek enerjiyle başlamamın baş sebebi; vermek. Sevgiyi verdiğin zaman katlanarak geliyor."

Fatma Nur'un iftar duası

Elhamdülillah elhamdülillah

Bu nimeti veren Allah

Her lokmada derim Bismillah

Razı olsun Resûlullah

Şükredelim sünnettir

Salihler ehli cennettir

Bu nimet has nimettir

Bu nimetler ziyade olsun Ya Rabbim

El açtık kıldık dua

Nurlar versin her bir kaba

Miskü amber kokusuyla

Uğrasın Hızır baba

Kırk atlı, kırkı da hep kanatlı

Halil İbrahim bereketi nasip eyle Ya Rabbi

Geçmişler ruhu, bakiler selameti için

Allahümme zid vela tenkus

Bi hürmetil fatiha

ZAMAN Şemsınur Özdemır İstanbul
05 Eylül 2009, Cumartesi

Ramazana Dair

2009-08-23T00:12:00.000+03:00

Ramazan ayının hanelerimize bereket, gönül dünyamıza huzur, toplumumuza birlik ve beraberlik getirmesini niyaz ediyorum.
Ramazan ayının bize bir paylaşma mevsimi olarak, bizi eğitmesini, alıştırmasını, manevi ve ahlaki olarak eskimez erdemlere doğru yüceltmesini niyaz ediyorum

Manevi İklim

2009-07-19T22:32:00.000+03:00

Ülkemizde ve dünyada yaşayan bütün Müslümanların kutlu Miraç kandilini tebrik ediyor, bu kutlu gecede Yüce Mevla’ya açılan ellerin ve yapılan duaların, bütün İslam aleminin birlik, dirlik ve beraberliğine, insanlığın hidayetine, başta yakın çevremiz ile İsrâ ve Miraç mucizesinin cereyan ettiği kutsal topraklar olmak üzere bütün dünyada hak ihlallerinin, acı ve göz yaşının yerini kalıcı bir huzur ve barışın almasına vesile olmasını Cenab-ı Hak’tan niyaz ediyorum.

Seyahatname

2009-07-15T13:12:00.002+03:00

Organizasyonda emeği geçen Lyon Diyanet İşeri Türk İslam Birliği mensuplarına teşekkürlerimle

Seyahatname

2009-07-15T13:08:00.000+03:00

Gerede belediyesi ve seminere katılan hanımefendilere kalbi teşekkürlerimle

Seyahatname

2009-07-15T13:05:00.001+03:00

Sevgili Bulancak ve Giresun halkına bir kez daha kalbi teşekkürlerimle

Hayatın içinden

2009-07-10T01:46:00.003+03:00

Hayatın içinden

2009-07-10T01:42:00.005+03:00

Güngören Belediye Başkanı Sayın Şakir Yücel Karaman ile seminer öncesi konuşmalarımız

Hayatın içinden

2009-07-10T01:40:00.001+03:00

İletişimde farkındalık seminerimden

Seyahatname

2009-06-28T17:47:00.001+03:00

Otuz yaşın üzerinde ve köyde çocukluğunu yaşamış pek çok insanın kara lastik ayakkabılı bir anısı var. Yıllarca köyde yaşayanlar için tek seçenekti. Kara lastik ayakkabının ne bağcıkları, ne de dikişleri var. Klasik modeli, üzerindeki kabartmalarıyla diğer ayakkabıları taklit ediyor. Bir adının Trabzon ayakkabısı olmasının nedeni, tarihinde gizleniyor. Kara lastik ayakkabının öyküsü, 1950'li yıllarda Trabzon'un Çaykara ilçesinde küçük bir ayakkabı atölyesinde başladı. O zamanlar inek derisinden yapılan ve çok sert olduğu için ayaklara zarar veren çarıklar giyiliyordu. Çaykara'nın Soğanlı Köyü'nden çalışmak için Rusya'ya gidenler, ayakkabıcılığı öğrenmişti. Onlardan biri olan Mustafa Gümüş, köyüne döndüğünde araba lastiklerinin içindeki şambriyelleri, dikip, yamayarak çarıktan çok daha rahat ayakkabılar yapıp satıyordu. Ayakkabılarının ünü kısa sürede yayıldı. Küçük lastik ayakkabı atölyeleri kuruldu.

Seyahatname

2009-06-28T17:38:00.002+03:00

Şimdi bitmeli/yim biliyorum..
Bir kutu çikolota alıp ellerimize,
Hiç uğramadığımız bir köyün çocuklarına dağıtmak hepsini.
Sonra senin rüzgarlı tepede buluşmak seninle..
Sırtımızı denize döndürüp,
Bir ağacın gölgesinde düşlemek kollarımızdaki ölümü..
Ve sonra yürümek çırılçıplak denizi..
Korkmadan...
Acıya sığınmadan..
Bulutlara uzanmak öylece...

Seyahatname

2009-06-28T17:30:00.000+03:00

Yaylanın yakışıklısı

Seyahatname

2009-06-28T17:26:00.000+03:00

yayla pazarı

beşik ana kucağından sonraki kucaktır ve hayata bir başlangıçtır. Yüzyıllar boyu güzel yurdumuzun her köşesinde anneler yavrularını Anadolu’nun bu eşsiz kültürel mirasının bir yansıması olan beşiklerde sallayıp ninnileriyle büyüttü. Belki de bu ilk gelgitlerle hayatın ritmine alıştırdı. Böylece her bir beşiğin misafiri yarınları kurdu” dedi.

Seyahatname

2009-06-28T17:23:00.000+03:00

Yıllar önceydi. Sanırım mevsim ikinci karları yağıyordu. Babam dükkandan yeni gelmiş, yemeğini yemiş, gazetesini okumuş sedirde kestirmek üzereyken, meyveler belirdi annemin elinde. Tabiiki portakal ve mandalina.. Kabukları bile ziyan olmazdı, birazcık kurutulurdu kuzine üzerinde ve kokusu odaya yayılırdı bir tütsü gibi. Hâlâ bu koku burnumda tüter durur. Babam, itinalı bir şekilde soyardı portakalı. Sonrada dilimlerine ayırır; bir bana, birer tane kardeşlerime ve bir de kendisine ikram ederek, sevinçle, güle oynaya konuşa koklaya yerdik bu nimeti. Rabbimizin nimeti ne yaz ne kış eksilmiyordu sofralardan. Nimeti Gönderene şükürler ederdik. Kimi zaman usulca, kimi zaman seslice…

Camdan dışarısını seyretmek ne çok önemliydi benim için. Özellikle Ramazandaki davulcunun ve bir de bozacının sesini merak ederdim en çok. Karanlığı delen seslerdi bunlar ve uzaklardan, karanlığın içinden gelen dostça seslenişlerdi. Üşür müydü bu adamlar, ne satar, ne kazanırlardı? Ayakkabıları sağlam mıydı? Bu soğukta bu karda kışta kıyamette sırtlarında bir paltoları var mıydı acaba? Bunları o zaman düşünür müydüm böyle inceden inceye, yoksa öylesine gelip geçermiydi birbir ardı sıra düşünceler... Ama camdan onlara el sallamak arzum kesindi. O karanlıkların içinden önce bir seda, sonra bir karaltı gölge gibi gelip geçen insanlara..

Yazar : Selim Gündüzalp

29.05.2009 tarihinde
http://www.zaferdergisi.com/print/?makale=1293
adresinden alınmıştır.

Seyahatname

2009-06-28T17:13:00.001+03:00

Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibi
Hele bana şöyle geldi şol göz yumup açmış gibi

Seyahatname

2009-06-28T17:09:00.000+03:00

Kulakkaya yaylasında Sarı çiçekli orman gülü
4 m’ye kadar boy yapan, kışın yaprağını döken, sık dallı bir çalıdır. Sürgünlere çok sıralı sarmal dizilmiş olan yapraklar yumurtamsı, geniş ters mızrak biçimde olup ayanın kenarı kirpikli ve ince dişli, her iki yüzü de tüylüdür. Yapraklanmadan önce açan sarı renkli çiçekler keskin kokulu olup 5 cm çapındadır. Bileşik salkım halindeki çiçek kurulları sürgün uçlarında yer alır.

Orta ve Doğu Avrupa, Türkiye ve Kafkasya’da yayılış gösterir. Çiçekleri ve sonbaharda kırmızı renk alan yapraklarından dolayı parklarla bahçelerde yetiştirilir.

Seyahatname

2009-06-28T17:06:00.000+03:00

En çok size benzerim
Başı dumanlı dağlar
Benim de üzerime
Böyle bulutlar konar

Seyahatname

2009-06-28T17:03:00.001+03:00

Seyahatname

2009-06-28T17:01:00.000+03:00

yayla çiçeği

Seyahatname

2009-06-28T16:57:00.001+03:00

Kulakkaya yaylasından

Seyahatname

2009-06-28T16:54:00.000+03:00

Seyahatname

2009-06-24T17:03:00.000+03:00

Bektaş Yaylasının pazarında yayla çileği

Seyahatname

2009-06-24T16:58:00.002+03:00

Yaylada çocuklarla çocuk olmak ; yere resmettikleri benim

Seyahatname

2009-06-24T16:55:00.000+03:00

Yaylaların zirvesi yabani kekikle dolu. Bu kekikle beslenen hayvanların etleri çok lezzetli oluyor.